Het Intermutualistisch College (NIC) wil graag enkele verduidelijkingen geven na de publicatie van een artikel in Het Laatste Nieuws. Dat artikel verwijst naar een rapport uit 2020 van de Dienst voor Geneeskundige Evaluatie en Controle (DGEC) van het RIZIV. Onderwerp van het rapport zijn hercontroles van personen die langer arbeidsongeschikt waren.
De conclusies uit het artikel weerspiegelen de huidige realiteit niet meer. En nee, het klopt niet dat 59% van de langdurig zieken eigenlijk niet arbeidsongeschikt is. De recentste cijfers (2024) tonen dat de artsen-inspecteurs van het RIZIV vandaag slechts in 0 tot 5,5% van de gevallen een ander advies geven dan de adviserend artsen van de ziekenfondsen. Zo’n verschil is normaal bij een medische beoordeling. Bovendien is een deel van de administratiekosten van de ziekenfondsen intussen variabel en onder meer gekoppeld aan de mate waarin die medische beoordelingen overeenstemmen.
“Die recente cijfers tonen duidelijk dat de huidige aanpak niet te vergelijken is met de situatie in 2019”, zegt het Intermutualistisch College.
Het NIC benadrukt ook dat er al in 2020 ernstige methodologische bedenkingen waren bij het aangehaalde rapport. Daarom werd het toen niet gepubliceerd. Het college wijst onder meer op de zeer lange tijd tussen het eerste onderzoek door de adviserend arts van het ziekenfonds en de latere controle door het RIZIV: soms zes tot tien maanden. “In zo’n periode kan iemands gezondheidstoestand sterk veranderen. Dat maakt de conclusies uit zulke controles veel minder relevant”, verduidelijkt het CIN.
Bovendien steunde het rapport op een specifieke en niet-representatieve steekproef. Het sloot sommige zware aandoeningen, zoals kanker, uit en omvatte veel patiënten voor wie al een vervolgcontrole gepland was. Diverse beoordelingen gingen ook over psychische problemen of musculoskeletale aandoeningen, die moeilijker te beoordelen zijn. Verder werd het ontbreken van medicatie foutief gebruikt als criterium om de aandoening te beoordelen, terwijl dat voor veel psychische problemen geen relevant gegeven is.
Tot slot herinnert het NIC eraan dat de aanpak van langdurige arbeidsongeschiktheid sinds 2022 sterk is veranderd. Met het Terug naar Werk-programma, een snellere inschatting van de resterende arbeidscapaciteit en een betere afstemming tussen artsen via het TRIO-platform is de werking grondig geëvolueerd. “Daarom kan je de situatie van zeven jaar geleden onmogelijk vergelijken met de praktijk van vandaag”, besluit het CIN.
