Pers

Een recente studie van de Onafhankelijke Ziekenfondsen (met Helan in Vlaanderen) toont dat de gezinssituatie mee bepaalt in welke mate mensen mentale gezondheidszorg gebruiken. Zo blijkt dat mensen zonder partner of kinderen vaker naar de psychiater gaan en vaker antidepressiva of antipsychotica gebruiken. Hoewel eenzaamheid een subjectief gevoel is, is er een duidelijke link tussen een gebrek aan kwalitatieve sociale interactie en het ontwikkelen van mentale gezondheidsproblemen.

Het Intermutualistisch College (NIC) wil graag enkele verduidelijkingen geven na de publicatie van een artikel in Het Laatste Nieuws. Dat artikel verwijst naar een rapport uit 2020 van de Dienst voor Geneeskundige Evaluatie en Controle (DGEC) van het RIZIV. Onderwerp van het rapport zijn hercontroles van personen die langer arbeidsongeschikt waren.

In de laatste levensfase moeten mensen en hun omgeving vaak moeilijke keuzes maken: wel of niet behandelen, een opname of liever thuis blijven wonen, comfortzorg of levensverlengende therapie. Keuzes die moeten aansluiten bij hun gezondheidstoestand, maar ook vooral de waarden en persoonlijke doelstelling van de persoon in kwestie. Die beslissingen vallen nu nog te vaak in crisismodus, waardoor families en zorgverleners maar moeten raden wat “het beste” zou zijn. Begrijpelijk, maar dit resulteert zelden in de meest optimale zorg.