01/08/2013

Depressie bij jongeren is een probleem dat vaak voorkomt, ook al wordt de diagnose niet vaak genoeg gesteld. De aandoening vormt een grote risicofactor voor zelfmoord en overdadig gebruik van verslavende middelen (alcohol, drugs,…) en heeft een grote invloed op de schoolresultaten en sociale relaties. De symptomen verschillen naargelang de leeftijd: op 12-jarige leeftijd uit depressie zich vooral in lichamelijke symptomen, bij de 14- tot 15-jarigen in overgevoeligheid en agressiviteit en bij de 17-18-jarigen in neerslachtigheid en zelfmoordgedachten. Een groot verschil met het klassieke klinische patroon van depressie bij volwassenen, wat een verklaring kan zijn voor de onderdiagnose van depressie bij jongeren.

Lichte tot matige vormen van depressie bij jongeren moeten behandeld worden met psychotherapie, aangevuld met antidepressiva bij de zwaarste gevallen.

De studie op basis van de gegevens van de jongeren die lid zijn van de Onafhankelijke Ziekenfondsen legde een groot verschil bloot tussen de realiteit en de aanbevelingen van goede praktijk:

  • Slechts een minderheid (11%) van de jongeren die antidepressiva slikken, volgt tegelijk ook een psychotherapiebehandeling*. Zelfs al zijn de beschikbare gegevens een onderschatting van het aantal jongeren dat psychotherapie volgt, mogen we toch besluiten dat er veel te weinig een beroep gedaan wordt op deze vorm van behandeling van depressie. Het gebrek aan de (h)erkenning en terugbetaling van psychotherapie* is hier zeker een verklaring voor. Het feit dat te weinig mensen op de hoogte zijn van de tegemoetkoming van de aanvullende verzekering doet hier ook geen goed aan. 
  • Te veel antidepressiva worden ingenomen gedurende een te korte periode (31% < 1 maand, 59% < 3 maand) en zijn dus ongepast als behandeling. 
  • 60% van de consumptie van antidepressiva van minder dan een maand wordt voorgeschreven door een huisarts. Aangezien de diagnose van depressie bij jongeren allesbehalve eenvoudig is, kunnen we ons vragen stellen bij de noodzaak van het voorschrijven van antidepressiva bij bepaalde jongeren.

Een van de beperkingen van de studie ligt in het feit dat we geen kennis hebben van de diagnose die aan de basis ligt van het voorschrift van het antidepressivum (klasse ATC NO6A). Dit verandert echter niets aan de draagwijdte van onze besluiten, die toegepast kunnen worden op de verschillende aandoeningen die behandeld worden met de geneesmiddelen binnen deze klasse.

Op basis van deze studie kunnen we besluiten dat het voorschrijven van antidepressiva bij jongeren een probleem vormt en dat de behandeling van de depressieve problemen bij deze bevolkingsgroep lang niet optimaal is.