De factuur van de chronisch zieken lichter maken

Meer dan 60 % van de kosten van multiple sclerose wordt gedragen door de  patiënten zelf. De uitgaven die door de ziekte veroorzaakt worden, komen immers soms vanuit een onverwachte hoek, zoals blijkt uit een studie van de Onafhankelijke Ziekenfondsen !  De Onafhankelijke Ziekenfondsen pleiten dan ook voor « de toekenning van een “echt” statuut aan de chronisch zieken zodat zij toegang krijgen tot betere terugbetalingen».

BRUSSEL 2 SEPTEMBER 2010.  België telt ongeveer 9.000 personen met multiple sclerose (MS).  Deze patiënten hebben, net als de andere chronisch zieken, hoge uitgaven. De Onafhankelijke Ziekenfondsen wilden weten hoeveel een chronische aandoening als MS juist kost en of die uitgaven voldoende gedekt worden door de ziekteverzekering. Uit een onderzoek bij 271 MS-patiënten, blijkt dat dit absoluut niet het geval is.

Enkele vaststellingen :

• Bij elk van de 4 niveaus van ernst van MS overstijgen de kosten ten laste van de patiënt altijd de kosten die terugbetaald worden door de ziekteverzekering.  In de verst gevorderde stadia van de aandoening, valt meer dan 60 % van de kosten buiten deze verzekering ;
•  De totale uitgaven die gepaard gaan met MS, stijgen naarmate de ziekte ernstiger wordt : tussen stadium 1 en 4, stijgen deze kosten met 400%!;
• Ondanks het voorkeurtarief dat toegekend wordt aan chronisch zieken, zijn bepaalde verstrekkingen die personen met MS nodig hebben (kinesitherapie, ergotherapie), nog altijd zeer duur voor het merendeel onder hen;
• Het beroep doen op niet-professionele hulpverleners (gezin, vrienden) is een van de hoogste uitgavenposten. In het verst gevorderde stadium (4) van de ziekte, bekommeren die mantelzorgers zich bijna 7 uur per dag om de zieke, meestal zonder een correcte financiële compensatie.

Een « objectief » statuut voor de  chronisch zieke

De Onafhankelijke Ziekenfondsen stellen vast dat de maatregelen ter bescherming van de chronisch zieke, niet volstaan om alle kosten die gepaard gaan met multiple sclerose te dekken. Zij pleiten dan ook voor een echt statuut voor de  «  chronisch zieke »,  gebaseerd op objectieve en medische criteria, en niet langer op administratieve criteria zoals nu*. Dankzij dit statuut, zou de patiënt rechten kunnen openen, naargelang de ernst van zijn ziekte.

• De toekenning van diverse voordelen, zoals frequenter beroep kunnen doen op bepaalde soorten van verzorging (vb :  kinesitherapie) ;   
• De gedeeltelijke of integrale terugbetaling van bepaalde verstrekkingen die nu niet terugbetaald worden (geneesmiddelen, medische hulpmiddelen…) ;
• Een betere (eventueel integrale) terugbetaling van verstrekkingen die nu slechts gedeeltelijk terugbetaald worden (vb : farmaceutische producten die de chronisch zieke absoluut nodig heeft) ;
• De toekenning van de derdebetalersregeling aan de zieke (hij zal het geld voor zijn verzorging niet langer hoeven voor te schieten) ;
• De toekenning van een correcte financiële compensatie aan de mantelzorger (partner of familielid, dat zijn beroepsactiviteit vermindert of stopzet om voor de patiënt te zorgen) ;
• De uitbreiding van de Vlaamse Zorgverzekering voor de dekking van niet-medische uitgaven (gezinshulp, etc) tot alle gewesten in België ;
• De verhoging van het bedrag of de versoepeling van de toegangscriteria tot bepaalde voordelen en forfaits (vb : «  incontinentieforfait » .

Tenslotte wensen De Onafhankelijke Ziekenfondsen dat de chronisch zieken en de artsen beter geïnformeerd zouden worden over de rechten van deze patiënten. Zij ijveren voor de lancering van een informatiecampagne waarbij de patiëntenverenigingen betrokken moeten worden.

* Op dit ogenblik  moet de patiënt gedurende 2 opeenvolgende jaren remgelden voor een bedrag van meer dan 450 euro betaald hebben, om als een chronisch zieke beschouwd te kunnen worden.